Kiedy potrzebne jest be i jak odpowiada polskiemu „być”
Polskie „Jestem w domu” i „Ona jest zajęta” odpowiadają angielskim I am at home i She is busy. W zwykłym pełnym zdaniu angielskim nie pomijamy ani podmiotu, ani formy be, nawet jeśli w polskim zdaniu podmiot wynika z końcówki czasownika. Po be można wskazać osobę lub przedmiot, podać cechę, miejsce albo wiek. Tłumaczenie zależy od sytuacji: „być”, „znajdować się”, „mieć … lat” lub inna polska konstrukcja opisująca stan, na przykład „Jest mi zimno” dla I am cold.
To be jest formą słownikową z partykułą to. W gotowym zdaniu nie stawiamy tej partykuły przed am, is, are, was ani were. Po podstawowych czasownikach modalnych używamy be bez to: can be, will be, should be. To be pojawia się tam, gdzie konstrukcja wymaga bezokolicznika: want to be ready.
- My brother is an architect.
- Mój brat jest architektem.
- The spare keys are in the drawer.
- Zapasowe klucze leżą w szufladzie.
- I want to be ready by eight.
- Chcę być gotowy najpóźniej o ósmej.
Am, is i are w czasie teraźniejszym
Am występuje tylko z I. Is pasuje do he, she, it i zwykłego rzeczownika w liczbie pojedynczej. Are stosujemy z you, we, they i liczbą mnogą. You wymaga are zarówno przy zwracaniu się do jednej osoby, jak i do kilku. Znajdź główny wyraz podmiotu: The box of cables is heavy, ponieważ chodzi o jedno pudełko.
Sama końcówka rzeczownika nie zawsze wskazuje jego liczbę. Z niepoliczalnym information zwykle używamy is: The information is useful. Dwie osoby połączone and zwykle wymagają are. Zastąpienie podmiotu zaimkiem pomaga szybko sprawdzić zgodność: the printer – it – is; the printers – they – are.
| Podmiot | Teraz | W przeszłości | Przykład z tłumaczeniem |
|---|---|---|---|
| I | am | was | I am calm. – Jestem spokojny. |
| he / she / it | is | was | It was quiet. – Było cicho. |
| you | are | were | You are right. – Masz rację / Macie rację. |
| we / they | are | were | We were outside. – Byliśmy na zewnątrz. |
Was i were w czasie przeszłym
W zwykłym Past Simple z I, he, she i it używamy was, a z you, we i they were. Formy te opisują przeszły stan, położenie lub cechę. Przeczenie tworzymy przez dodanie not, a pytanie przez przeniesienie was lub were przed podmiot. Did nie jest potrzebne: Were they at home?, a nie Did they were at home?
Porównaj teraźniejszość i przeszłość bez zmiany podstawowej myśli: The room is empty now; The room was empty yesterday. Yesterday pomaga ustalić czas, ale nie zastępuje formy czasownika. W wyobrażonym warunku możliwe jest If I were; to osobne użycie were, którego nie przenosimy do zwykłej relacji o wczorajszym dniu.
- I was in the library when you called.
- Byłem w bibliotece, kiedy zadzwoniłeś.
- The shops were closed, but the café was open.
- Sklepy były zamknięte, ale kawiarnia była otwarta.
- Were you tired after the journey?
- Czy byłeś zmęczony po podróży?
Przeczenia, pytania i krótkie odpowiedzi
Aby utworzyć przeczenie, postaw not po formie be: am not, is not, are not, was not, were not. W pytaniu ogólnym przenieś be przed cały podmiot: Is your new office near the station? W pytaniu szczegółowym zwykle dodaj przed nim wyraz pytający: Where is your new office? Jeśli sam wyraz pytający jest podmiotem, schemat zależy od jego funkcji: Who is ready?
W krótkiej odpowiedzi powtarzamy zaimek i odpowiednią formę be: Yes, she is; No, they weren’t. Wybór zaimka zależy od odpowiadającego: na Are you ready? odpowiadamy Yes, I am. W twierdzącej krótkiej odpowiedzi potrzebna jest pełna forma: Yes, I am, a nie Yes, I’m. W przeczącej możliwe są No, I’m not i No, she isn’t.
| Zdanie twierdzące | Przeczenie | Pytanie |
|---|---|---|
| She is available. | She is not available. | Is she available? |
| They are nearby. | They are not nearby. | Are they nearby? |
| He was at work. | He was not at work. | Was he at work? |
| We were early. | We were not early. | Were we early? |
Formy skrócone i apostrof
W rozmowie i neutralnej nieformalnej korespondencji często występują I’m, you’re, he’s, she’s, it’s, we’re i they’re. W przeczeniu można skrócić łącznik lub not: She’s not ready i She isn’t ready przekazują tę samą podstawową myśl. Standardowy skrót I am not to I’m not. Amn’t występuje w odmianach irlandzkiej i szkockiej, ale nie jest zwykłą formą w standardowym angielskim.
W przeszłości rozpowszechnione są wasn’t i weren’t; nie ma skrótów takich jak I’s dla I was. Apostrof zaznacza pominięcie liter. It’s może oznaczać it is lub it has, więc spójrz na dalszą część zdania. Dzierżawcze its zapisujemy bez apostrofu: The tablet is in its case. Nie myl you’re z your ani they’re z their.
- I’m not late; the clock is fast.
- Nie jestem spóźniony; zegar się spieszy.
- They’re ready, but their bags are still upstairs.
- Są gotowi, ale ich torby nadal są na górze.They’re oznacza they are; their wskazuje przynależność.
- Was she at the meeting? No, she wasn’t.
- Czy była na spotkaniu? Nie, nie była.
Wiek, pogoda i there is / there are
Wiek wyrażamy po angielsku przez be: She is thirty, a nie She has thirty years. Polskie „Ona ma trzydzieści lat” nie przekłada się więc słowo w słowo. Przy pogodzie i godzinie często potrzebne jest it w funkcji podmiotu formalnego: It is windy; It is half past six. Polskie „Jest wietrznie” i „Jest wpół do siódmej” nie zawierają takiego podmiotu. Uczucia i stany fizyczne również często wyrażamy przymiotnikiem po be: be hungry, be cold, be afraid.
There is i there are wprowadzają informację o istnieniu czegoś: There is a bench outside. It is outside opisuje położenie znanego już przedmiotu. W neutralnej, starannej wypowiedzi dopasuj be do rzeczownika: there is a bench, there are two benches; w przeszłości there was i there were. Potoczne there’s przed wyliczeniem występuje, ale we własnych podstawowych tekstach lepiej zachować wyraźną zgodność liczby.
- There is a message for you. It is on your desk.
- Jest dla ciebie wiadomość. Leży na twoim biurku.Najpierw wprowadzamy wiadomość, a potem opisujemy jej położenie.
- I am cold, but the room is warm.
- Jest mi zimno, ale w pokoju jest ciepło.
Be jako czasownik posiłkowy: odróżniaj konstrukcje
W Continuous be łączy się z formą -ing: She is reading, They were waiting. W stronie biernej łączy się z imiesłowem czasu przeszłego: The parcel was delivered. Nie można usuwać be z tych konstrukcji, ale nie można też dodawać go przed każdym czasownikiem głównym. Zwyczaj wyrażamy przez She reads, a czynność w toku przez She is reading; She is read nie wyraża żadnej z tych myśli.
Porównaj Are you busy? i Do you work here? W pierwszym zdaniu busy określa cechę i potrzebny jest łącznik be; w drugim work jest zwykłym czasownikiem głównym w Present Simple, dlatego pytanie budujemy z do. Gdy znasz już formy be, wykorzystaj je jako podstawę nauki Continuous i strony biernej, zachowując różnicę znaczeń.
- The technician is careful. The technician is checking the printer.
- Technik jest uważny. Technik sprawdza drukarkę.W pierwszym zdaniu be łączy podmiot z cechą, a w drugim tworzy formę czynności w toku.
- The printer is checked every month.
- Drukarka jest sprawdzana co miesiąc.Be i checked tworzą stronę bierną.
Sprawdź formy be
Poniższe ogólnodostępne pytania sprawdzają teraźniejszość, przeszłość i konstrukcję pytania. To test do poradnika, bez zapisywania postępów kursu.