Zdania twierdzące: forma podstawowa, -s i -es
Present Simple służy między innymi do opisywania zwyczajów i faktów. Z I, you, we i they używamy formy podstawowej czasownika bez to; z he, she i it w zdaniach twierdzących dodajemy -s lub -es. Jeśli podmiotem jest imię jednej osoby, wybierz taką samą formę jak z he lub she.
W zadaniach poniżej chodzi o zwykłe czynności w teraźniejszości. Zwróć uwagę nie tylko na końcówkę: have zmienia się na has. W study litera y po spółgłosce zmienia się na i, po czym dodajemy -es: studies. Szczegółowe omówienie czasu znajdziesz na osobnej stronie.
| Typ zdania | I, you, we, they | He, she, it |
|---|---|---|
| Zdanie twierdzące | work | works |
| Przeczenie | do not work | does not work |
| Pytanie | Do ... work? | Does ... work? |
Przeczenia: do not i does not
Aby utworzyć przeczenie z czasownikiem innym niż be lub czasownik modalny, użyj do not albo does not. Po nich czasownik główny wraca do formy podstawowej: does not carry, a nie does not carries. Skróty don't i doesn't mają to samo znaczenie.
Do i does dobieramy do podmiotu. Nie wybieraj doesn't na podstawie najbliższego rzeczownika: w wyrażeniu my friends from the office głównym rzeczownikiem podmiotu jest friends, czyli they.
- The driver does not carry cash.
- Kierowca nie nosi przy sobie gotówki.Does wskazuje osobę i liczbę; carry nie otrzymuje -s.
Pytania: do, does i szyk zdania
Pytanie typu tak/nie z czasownikiem innym niż be lub czasownik modalny ma następujący szyk: do lub does, podmiot, forma podstawowa. Jeśli pytasz gdzie lub kiedy, where albo when stawiamy na początku, przed do/does. W krótkiej odpowiedzi powtarzamy czasownik posiłkowy.
Osobny przypadek to pytanie o podmiot z who: gdy pytamy, kto wykonuje czynność, posiłkowe do zwykle nie jest potrzebne. Tutaj ćwiczymy zwykłe, neutralne pytania, bez dodatkowego podkreślania.
Osobne ćwiczenia na to be: am, is, are
To be pozwala powiedzieć, kim jest osoba, gdzie znajduje się przedmiot lub jaki jest jego stan. W teraźniejszości z I używamy am, z he/she/it is, a z you/we/they are. W polszczyźnie odmieniamy „być” inaczej i często pomijamy zaimek osobowy, na przykład w „jestem gotowy”. W takim pełnym zdaniu angielskim trzeba zachować zarówno podmiot, jak i odpowiednią formę be.
W pytaniu am, is lub are stawiamy przed podmiotem, a w przeczeniu po formie be dodajemy not. Do i does nie dodajemy do tych konstrukcji. Poniższy zestaw dotyczy wyłącznie to be, bez czasowników opisujących czynności i bez Continuous.
- The address is correct. Is the address correct?
- Adres jest poprawny. Czy adres jest poprawny?W pytaniu zmieniamy szyk, zamiast dodawać does.
Samodzielna kontrola i użycie Present Simple
Najpierw sprawdź, który czasownik tworzy orzeczenie. Be samodzielnie tworzy pytania i przeczenia; czasownik główny taki jak work, know lub live w zwykłych pytaniach i przeczeniach wymaga do/does. Następnie znajdź podmiot. W zdaniu twierdzącym sprawdź końcówkę, a po do/does upewnij się, że czasownik główny nie ma zbędnego -s.
Aby zastosować reguły, ułóż trzy zdania o znanym ci miejscu: gdzie się znajduje, kiedy się otwiera i czego w nim nie ma. Jeden temat pozwoli użyć is, opens i does not have. Następnie zamień jedną wypowiedź w pytanie, nie zmieniając czasu.
Odpowiedzi pod zadaniami są dostępne bez JavaScriptu; ćwiczenia nie zapisują postępów w kursie. Gdy formy staną się zrozumiałe, porównaj zwyczaje z czynnościami trwającymi w Present Continuous.
- The workshop is near my home. It opens at nine. It does not have a reception desk.
- Warsztat jest blisko mojego domu. Otwiera się o dziewiątej. Nie ma w nim recepcji.Z tym samym podmiotem występują różne konstrukcje orzeczenia.