Poznawanie się na zajęciach
Pierwsza lekcja w grupie
Anna i Luis spotykają się po raz pierwszy przed lekcją angielskiego.
- AnnaHi, I'm Anna. What's your name?
- Cześć, jestem Anna. Jak masz na imię?
- LuisI'm Luis. Nice to meet you.
- Jestem Luis. Miło cię poznać.
- AnnaNice to meet you too. Is this your first class?
- Ciebie też miło poznać. To twoje pierwsze zajęcia?
- LuisYes, it is. Are you new here too?
- Tak. Ty też jesteś tu pierwszy raz?
- AnnaYes. Is this seat free?
- Tak. Czy to miejsce jest wolne?
- LuisYes, please sit down.
- Tak, usiądź, proszę.
- AnnaThank you. Who's our teacher?
- Dziękuję. Kto nas uczy?
- LuisHer name is Kate. She's over there.
- Ma na imię Kate. Jest tam.
I’m = I am, what’s = what is. W pytaniu Is this your first class? czasownik is stoi przed this. W odpowiedzi Yes, it is powtarzamy is, a nie do.
- I'm Vera. What's your name?
- Jestem Vera. Jak masz na imię?Możesz zmienić tylko imię i pozostawić pytanie bez zmian.
- Is this your first visit?
- Czy to twoja pierwsza wizyta?First visit dotyczy pierwszej wizyty, a first class pierwszych zajęć.
Aby rozpocząć rozmowę, wystarczy się przedstawić, zapytać o imię i zadać pytanie o zajęcia. Nice to meet you używamy przy poznawaniu nowej osoby; nie jest to dosłowna ocena samego spotkania.
O sobie: gdzie mieszkasz i czym się zajmujesz
Where are you from? pyta o pochodzenie, a Where do you live? o miejsce zamieszkania. Odpowiedzi mogą dotyczyć różnych miejsc. Pytanie What do you do? podczas takiego poznawania się zwykle odnosi się do pracy lub rodzaju zajęcia.
Nowi sąsiedzi
Sara i Tom poznają się na wspólnym podwórku. Pytania są neutralne; nie trzeba podawać osobistych szczegółów.
- SaraAre you from this city, Tom?
- Jesteś z tego miasta, Tomie?
- TomNo, I'm from Bristol. I live here now.
- Nie, jestem z Bristolu. Teraz mieszkam tutaj.
- SaraDo you live near the park?
- Mieszkasz blisko parku?
- TomYes, on Green Street. What do you do?
- Tak, przy Green Street. Czym się zajmujesz?
- SaraI'm a nurse. I work at the hospital.
- Jestem pielęgniarką. Pracuję w szpitalu.
- TomDo you work at night?
- Pracujesz w nocy?
- SaraSometimes. And you?
- Czasami. A ty?
- TomI'm a student. I study computer science.
- Jestem studentem. Studiuję informatykę.
W pytaniu z live lub work w Present Simple potrzebne jest do: Do you live...? W I’m a nurse przed nazwą zawodu w liczbie pojedynczej stoi a. And you? zadaje rozmówcy to samo pytanie, zrozumiałe z kontekstu.
- I'm a designer. I work from home.
- Jestem projektantem. Pracuję z domu.Najpierw rodzaj zajęcia, potem dodatkowa informacja.
- I'm from Tbilisi, but I live in Warsaw.
- Jestem z Tbilisi, ale mieszkam w Warszawie.But łączy różne informacje o pochodzeniu i miejscu zamieszkania.
W kawiarni: zamawianie napoju i jedzenia
Can I have... please? nadaje się do zwykłego zamówienia. Po pytaniu Anything else? można dodać kolejny produkt lub zakończyć zamówienie słowami That’s all, thanks.
Herbata i kanapka na wynos
Ben składa krótkie zamówienie przy ladzie. Server oznacza „pracownik kawiarni”. Cena jest częścią sytuacji do nauki.
- ServerHello. What would you like?
- Dzień dobry. Co podać?
- BenCan I have a tea and a cheese sandwich, please?
- Poproszę herbatę i kanapkę z serem.
- ServerOf course. Milk in your tea?
- Oczywiście. Z mlekiem?
- BenNo, thank you. Just tea.
- Nie, dziękuję. Sama herbata.
- ServerTo eat here or take away?
- Na miejscu czy na wynos?
- BenTo take away, please.
- Na wynos, proszę.
- ServerThat's six pounds. Anything else?
- Sześć funtów. Coś jeszcze?
- BenNo, that's all, thanks. Here's my card.
- Nie, to wszystko, dziękuję. Oto moja karta.
A tea oznacza tu jedną porcję herbaty. Take away to typowe brytyjskie określenie zamówienia na wynos; w amerykańskim angielskim często mówi się to go. Just w Just tea ogranicza zamówienie: herbata bez proponowanego mleka.
- Can I have a coffee and a banana, please?
- Poproszę kawę i banana.Zachowaj a przed nazwą jednej porcji lub jednego przedmiotu.
- A bottle of water as well, please.
- Jeszcze butelkę wody, proszę.Tak można odpowiedzieć na Anything else?
Prosta prośba i doprecyzowanie
Can I...? pozwala poprosić o pozwolenie na zrobienie czegoś, a Can you...? poprosić inną osobę o wykonanie czynności. Jeśli odpowiedź jest niejasna, można od razu poprosić o pokazanie potrzebnego miejsca lub przedmiotu.
Ładowarka we wspólnym pokoju
Mila prosi współpracownika Dana o pożyczenie na chwilę ładowarki do telefonu.
- MilaDan, can I use your phone charger, please?
- Dan, mogę skorzystać z twojej ładowarki do telefonu?
- DanSure. It's in my bag.
- Jasne. Jest w mojej torbie.
- MilaWhich bag? The blue one?
- W której torbie? W niebieskiej?
- DanNo, the black one under the chair.
- Nie, w czarnej, pod krzesłem.
- MilaThanks. Can I keep it for ten minutes?
- Dzięki. Mogę ją wziąć na dziesięć minut?
- DanYes, that's fine. There's a socket next to the door.
- Tak, nie ma sprawy. Obok drzwi jest gniazdko.
- MilaCan you show me, please?
- Możesz mi pokazać, proszę?
- DanOf course. It's here, behind this table.
- Oczywiście. Jest tutaj, za tym stołem.
Po can stoi forma podstawowa czasownika bez to: use, keep, show. W the blue one słowo one zastępuje bag, aby nie powtarzać rzeczownika. For ten minutes określa czas trwania.
- Could you speak more slowly, please?
- Czy mógłby pan mówić wolniej?Could you to ostrożniej sformułowana prośba.
- Can I use this chair?
- Czy mogę skorzystać z tego krzesła?Pytanie dotyczy pozwolenia dla osoby mówiącej, dlatego używamy I.
Zakupy spożywcze: ilość i cena
Podczas krótkich zakupów wygodnie jest najpierw podać produkt i ilość, a następnie zapytać o łączną cenę. How much are they? dotyczy kilku przedmiotów; How much is it? jednego przedmiotu lub łącznej kwoty, zależnie od kontekstu.
Jabłka i chleb na targu
Eva kupuje produkty spożywcze u sprzedawcy. Seller oznacza „sprzedawca”. Ceny są umowne.
- SellerGood morning. Can I help you?
- Dzień dobry. W czym mogę pomóc?
- EvaFour apples, please. How much are they?
- Poproszę cztery jabłka. Ile kosztują?
- SellerTwo pounds for four. Red or green?
- Dwa funty za cztery. Czerwone czy zielone?
- EvaGreen, please. Do you have any bread?
- Zielone, proszę. Czy ma pan chleb?
- SellerYes. This small loaf is three pounds.
- Tak. Ten mały bochenek kosztuje trzy funty.
- EvaOne loaf, please. How much is that altogether?
- Poproszę jeden bochenek. Ile to razem kosztuje?
- SellerFive pounds. Would you like a bag?
- Pięć funtów. Czy potrzebuje pani torby?
- EvaNo, thanks. I've got one.
- Nie, dziękuję. Mam swoją.
Apple jest policzalne: four apples. Do chleba w tym przykładzie używamy loaf, czyli „bochenek”. Altogether prosi o podanie łącznej kwoty, nie ceny pojedynczego produktu.
- Two oranges, please.
- Poproszę dwie pomarańcze.Po two rzeczownik ma liczbę mnogą.
- How much is this loaf?
- Ile kosztuje ten bochenek?This loaf oznacza jeden przedmiot, dlatego używamy is.
Propozycja spotkania
Pełne ustalenia odpowiadają na trzy pytania: co robić oraz kiedy i gdzie się spotkać. Jeśli godzina nie pasuje, można od razu zaproponować inną.
Spacer w niedzielę
Leo i Kate umawiają się na spotkanie po zajęciach.
- LeoAre you free on Sunday?
- Masz wolną niedzielę?
- KateYes, in the afternoon. Why?
- Tak, po południu. A co?
- LeoWould you like to go for a walk in the park?
- Chciałabyś pójść na spacer do parku?
- KateYes, that sounds nice. What time?
- Tak, chętnie. O której?
- LeoIs two o'clock OK?
- Czy druga ci pasuje?
- KateCan we meet at three? I have lunch with my sister at one.
- Możemy spotkać się o trzeciej? O pierwszej jem obiad z siostrą.
- LeoOf course. Let's meet at the main gate at three.
- Oczywiście. Spotkajmy się przy głównej bramie o trzeciej.
- KateGreat. See you there!
- Świetnie. Do zobaczenia na miejscu!
Would you like to...? zaprasza do działania; po like potrzebne jest tu to. Po let’s używamy czasownika bez to: Let’s meet. On Sunday podaje dzień, at three godzinę.
- Would you like to have lunch on Saturday?
- Chcesz zjeść razem obiad w sobotę?Można zmienić czynność i dzień, zachowując would you like to.
- Let's meet outside the library.
- Spotkajmy się przed biblioteką.Outside precyzuje, że trzeba czekać na zewnątrz, nie w budynku.
Jakie pytania powtarzają się w dialogach dla początkujących
Dobieraj początek pytania do angielskiego czasownika, nie do polskiego tłumaczenia. Dla be, zwykłego czasownika głównego i can stosujemy różne schematy. W krótkiej odpowiedzi zwykle zachowujemy czasownik pomocniczy lub modalny z pytania.
| Pytanie | Odpowiedź i tłumaczenie |
|---|---|
| Are you a student? | Yes, I am. - Tak, jestem studentem. |
| Do you live nearby? | No, I don’t. - Nie, nie mieszkam w pobliżu. |
| Can you help me? | Yes, I can. - Tak, mogę. |
Jak ułożyć własny prosty dialog
Wybierz jeden scenariusz i zachowaj jego cel. Zmień imię, miejsce, produkt lub godzinę, a potem sprawdź odpowiedź drugiego rozmówcy. Na przykład po przesunięciu spotkania na czwartą w końcowej wypowiedzi również musi pojawić się czwarta.
Najpierw przeczytaj jedną rolę z widocznym tłumaczeniem, a potem obie bez podpowiedzi. Jeśli długa wypowiedź sprawia jeszcze trudność, podziel ją na dwa proste zdania bez zmiany sensu. Do pojedynczych pytań i reakcji służy zestaw minidialogów, a inne sytuacje znajdziesz w ogólnym katalogu.
Aby dalej ćwiczyć zdania, możesz otworzyć ćwiczenia zwrotów. Korzystają z osobnego zestawu do nauki, więc nie trzeba szukać w lekcjach dokładnej kopii tej rozmowy.