Przedimki angielskie: a, an i the

Przedimek wskazuje, jak rozmówca ma rozumieć rzeczownik: jako jednego przedstawiciela grupy, określony przedmiot czy pojęcie ogólne. Wybór zależy od policzalności, liczby i kontekstu. A i an to warianty tego samego przedimka nieokreślonego, a the jest przedimkiem określonym.

Przejdź do kursu angielskiego

Najpierw sprawdź rzeczownik i kontekst

Rzeczownik policzalny oznacza coś, co można liczyć jako osobne jednostki: one chair, two chairs. W zwykłym zdaniu przed takim wyrazem w liczbie pojedynczej potrzebny jest określnik: przedimek, my, this lub inne pasujące słowo. Rzeczowniki niepoliczalne, na przykład information i furniture, zwykle nie łączą się z a/an.

Następnie zapytaj: czy słuchacz może ustalić, o jaki dokładnie przedmiot chodzi? Jeśli tak, często potrzebne jest the. Jeśli to jeden nieokreślony przedstawiciel grupy, odpowiednie będzie a/an. Sam fakt, że przedmiot jest konkretny dla mówiącego, nie wymaga the: mówiący może go znać, ale słuchacz nie musi jeszcze wiedzieć, o który chodzi.

Podstawowe możliwości przed rzeczownikiem
Forma Zastosowanie Przykład z tłumaczeniem
a/anRzeczownik policzalny w liczbie pojedynczej, jeden z grupya narrow street – wąska ulica
thePrzedmiot, grupa lub substancja, które można rozpoznać z kontekstuthe streets near our hotel – ulice w pobliżu naszego hotelu
Bez przedimkaUogólnienie z liczbą mnogą lub rzeczownikiem niepoliczalnymMusic helps me relax. – Muzyka pomaga mi się odprężyć.
Inny określnikPrzynależność, wskazanie lub ilośćmy new chair – moje nowe krzesło

A czy an: decyduje głoska, a nie litera

A występuje przed spółgłoską, a an przed samogłoską w wymowie. Sprawdzaj początek następnego wymawianego słowa, nie tylko rzeczownika. Dlatego przymiotnik może zmienić wybór: a bag, ale an empty bag. W a useful guide słowo useful zaczyna się od dźwięku podobnego do polskiego „j”, więc potrzebne jest a.

W an hour początkowego h nie wymawiamy. Przy skrótach obowiązuje ta sama reguła: an MRI scan zaczyna się od nazwy litery M, natomiast a USB cable od spółgłoski na początku nazwy litery U. Jeśli słowo ma różne warianty wymowy, wybór może się różnić; nadal decyduje dźwięk.

We need an extra chair for the meeting.
Potrzebujemy dodatkowego krzesła na spotkanie.Po przedimku wymawiamy extra, a nie chair.
He sent me a useful address and an honest review.
Przesłał mi przydatny adres i szczerą opinię.Useful zaczyna się w wymowie od spółgłoski, a honest od samogłoski.

Kiedy używać przedimka nieokreślonego

A/an stosujemy, gdy wprowadzamy jednego przedstawiciela grupy, nazywamy zawód lub zaliczamy przedmiot do danej kategorii. I need a receipt nie mówi, o jaki dokładnie paragon chodzi. W She is an engineer zawód jest wyrażony rzeczownikiem policzalnym, dlatego potrzebny jest przedimek. Po polsku mówimy „Ona jest inżynierką”, bez osobnego odpowiednika a/an, ponieważ polszczyzna nie ma przedimków.

Wskazówka „pierwsza wzmianka” pomaga, ale nie zastępuje analizy znaczenia. Przedmiot można po raz pierwszy wymienić z the, jeśli wynika z sytuacji, o który chodzi. Z kolei ponowne a może wskazywać inny przedmiot z tej samej grupy. A/an nie ma liczby mnogiej: o kilku nieokreślonych przedmiotach można powiedzieć books lub some books, zależnie od sensu.

I bought a folder and a pen. I still need a pen for the kitchen.
Kupiłem teczkę i długopis. Potrzebuję jeszcze długopisu do kuchni.Ostatni długopis może być kolejnym egzemplarzem, a nie tym już kupionym.
Our neighbour is a translator.
Nasz sąsiad jest tłumaczem.

The: gdy rozmówca wie, o jaki przedmiot chodzi

The jest potrzebne, gdy przedmiot został już wymieniony, jest widoczny dla obu rozmówców albo można go jednoznacznie rozpoznać dzięki dopowiedzeniu i sytuacji. Prośba Close the window brzmi naturalnie, jeśli wiadomo, które okno zamknąć. Nie trzeba wspominać o nim wcześniej. The występuje z liczbą pojedynczą, mnogą i rzeczownikami niepoliczalnymi.

Dopowiedzenie po rzeczowniku nie oznacza automatycznie konieczności użycia the. A letter from the bank może być jednym z kilku listów z banku. The letter from the bank zakłada, że odbiorca rozpozna właściwy list. The często występuje ze stopniem najwyższym i liczebnikami porządkowymi: the nearest exit, the second page; jego miejsce może zajmować inny określnik: my first lesson.

There is a parcel in the hall. The parcel is for you.
W przedpokoju jest paczka. Ta paczka jest dla ciebie.
Please return the key I gave you this morning.
Oddaj proszę klucz, który dałem ci dziś rano.Dopowiedzenie pomaga ustalić, o który klucz chodzi.
The water in this bottle is warm.
Woda w tej butelce jest ciepła.Niepoliczalne water oznacza tutaj określoną wodę.

Brak przedimka i inne określniki

W uogólnieniach często używamy liczby mnogiej bez przedimka: Bicycles need maintenance. Rzeczownik niepoliczalny również może oznaczać zjawisko jako takie: Patience helps. To typowe przykłady przedimka zerowego. Konstrukcja my bicycle jest jednak inna: nie ma w niej przedimka, ponieważ rzeczownik jest już określony przez my, a nie dlatego, że występuje bez określnika.

Przed większością imion, nazw języków i pojedynczych państw przedimek nie jest potrzebny: Anna, English, Spain. Niektóre nazwy mają utrwalone wyjątki: the Netherlands, the United States. Nazwy rzek zwykle występują z the, a nazwy miast zwykle bez niego. Najlepiej sprawdzać całą nazwę w słowniku; jeden schemat nie obejmie wszystkich nazw geograficznych.

I enjoy tea, but the tea in this cup is too strong.
Lubię herbatę, ale herbata w tej filiżance jest zbyt mocna.Ogólne pojęcie jest zestawione z określoną porcją.
These notes are on my desk.
Te notatki leżą na moim biurku.These i my już pełnią funkcję określników.

Jak przedimek zmienia znaczenie wyrażenia

W utrwalonych wyrażeniach brak przedimka może wskazywać na zwykłe przeznaczenie miejsca. Go to school to zwykle chodzić do szkoły jako uczeń; go to the school wskazuje określoną szkołę jako cel podróży. Przy hospital występuje różnica regionalna: o pacjencie w brytyjskim angielskim często mówimy in hospital, a w amerykańskim zwykle in the hospital.

Nie każdą różnicę między przedimkami trzeba oddawać słowem „ten”. Polskie tłumaczenie może być takie samo, choć angielski kontekst jest inny. Przy sprawdzaniu ustal: czy mówimy o zjawisku ogólnie, wprowadzamy jeden nowy przedmiot, czy wskazujemy taki, który można już rozpoznać?

Znaczenie jest ważniejsze niż tłumaczenie słowo w słowo
Wyrażenie Znaczenie Porównaj
have breakfastjeść śniadanie, zwykły posiłekThe breakfast at our hotel was excellent. – Śniadanie w naszym hotelu było znakomite.
play tennisgrać w tenisaThe tennis we watched yesterday was exciting. – Mecz tenisowy, który oglądaliśmy wczoraj, był pasjonujący.
need a roompotrzebować jednego odpowiedniego pokojuneed the room – potrzebować określonego pokoju

Typowe błędy i kolejność sprawdzania

Nie dodawaj a do rzeczownika niepoliczalnego tylko po to, by wyrazić „jeden”: zamiast a information użyj some information lub a piece of information. Nie łącz przedimka z określnikiem dzierżawczym przed tym samym rzeczownikiem: poprawnie my phone, a nie the my phone. Sam przymiotnik nie zastępuje określnika: potrzebne jest a new phone lub inna odpowiednia forma.

Przy samodzielnym sprawdzaniu znajdź główny rzeczownik, ustal jego liczbę i policzalność, a następnie oceń, czy słuchacz wie, o jaki przedmiot chodzi. Dopiero potem wybierz a lub an według wymowy następnego słowa. Jeśli znasz regułę, ale wybór nadal jest niejasny, dodaj kontekst: jeden dodatkowy fakt często ułatwia decyzję.

Krótki test przedimków

To krótki, ogólnodostępny zestaw sprawdzający zrozumienie wyjaśnień, bez zapisywania postępów kursu. Więcej zadań znajdziesz w osobnym dziale ćwiczeń na przedimki.

Wybierz formę odpowiednią do podanego kontekstu.

1. I need ___ hour to finish this report.
Odpowiedź i wyjaśnienie

an. Hour zaczyna się w wymowie od samogłoski: h nie jest wymawiane. Jedna godzina jest wyrażona rzeczownikiem policzalnym w liczbie pojedynczej, więc potrzebne jest an.

2. You gave me one key this morning. Where is ___ key you gave me?
Odpowiedź i wyjaśnienie

the. Chodzi o ten jeden klucz, który rozmówca już przekazał. Można go rozpoznać z kontekstu: the key.

3. Co należy wstawić przed my w wyrażeniu ___ my notebook?
Odpowiedź i wyjaśnienie

bez przedimka. My już określa rzeczownik. Poprawna forma to my notebook; przed my nie dodajemy przedimka.